ETIKAKO LANA
1.-paragrafoz paragrafo, atalez atal ideia nagusia.
1.go paragrafoa: Epikurok Menezeo-ri: Osasuna eta alaitasuna. Filosofatzeko ez dago adinirik, hor erran nahi du nahiz eta gaztea edo zaharra izan filosofeatzen ahal dugu, zertarako filosofeatzen dugu? Denok filosofeatzen dugu zoriontasuna lortzeko. Zoriontasuna lortzen dugunean konten gaude baina ez dugunean lortzen egiten dugu edozein gauza lortzeko.
2. paragrafoa: Paragrafo honetan esplikatzen du, Jainkoak esistitzen direla, baina ez direla gure bizitzan sartzen. Ahistin; pertsonak pentsatzen zuten Jainkoak gure bizitzan sartzen zirela, eta horregatik gertatzen ziren gauz honak eta gauz txarrak. Adibidez edozein istripu naturala gertatzen zenean edo familiako pertsona bat hiltzen zenean, Jainkoen kulpa zela uste zuten. Gaur egun jendeak, ez dute sinisten Jainkoengan.
3. paragrafoa: Heriotzan ez dugu pentsatu behar, hau da, ahiegatzen denean ahietzen da. Espetzen duguenean gure heriotza sufritzen dugu, horregatik ez dugu horretaz pentsatu behar. Horregatik bizi behar dugu ahal dugun guztia eta ez dugu pentsatu behar noiz eta nola hil behar garen, kontrakoa egiten dugunean sufritzen dugu eta ez duzu zure bizitzaren 100% probesten eta disfrutatzen.
4. paragrafoa: Jakintsuek ez dituzte bizitzari beldur ezta hiltzeari beldur. Beraientzat bizitza bizi behar dela pentsatzen dute. Ere ez dute pentsatzen hiltzea txarra denik. Pentsatzen dutela hobe dela bizitza motza izatea eta ongi bizitzea eta ez bizitza luzea izatea eta ez disfrutatzea deusere. Erraten dutenak gazteari ongi bizi eta zaharrei ongi hil, ez dute diferentziaren, ongi bizitzen baduzu ongi hilko zara eta gaizki bizitzen baduzu gaizki hilko zara. Eta erraten duenak ez duela nahi jaio eta jaiotzen denean nahi du hil. Honekin erran nahi dut nahi baldin badu hil, baduela eskubidea egiteko eta ez baldin badu egiten errealitatean ez du pentsatzen hori. Bizitza bizi behar dugu momentu bakoitzean.
5. paragrafoa: Paragrafo honetan erraten da, bizitza bizi behar dugula momentu bakoitzean, eta disfrutatu behar dugu gure familiekin eta gure ondoan dauden pertsonekin. Bizitzan pertsonak desio batzuk ditugu, batzuk beharrezkoak dira bizitzeko, baino bertze batzuk bakarrikan dire desioak. Desioak eramaten digute lasaitasuna eta zoriontasuna lortzera. Sufritzen baldin badugu bilatzen dugu plazerra, ez sufritzeko. Plazerra izaten ahal du alde txarra eta alde hona eta sufrimenduarekin gauza bera gertatzen da. Horregatik plazerra eta sufrimenduak honartu behar dire.
6. paragrafoa: Beti ez gara gurtxierekin konformatu behar; baina gutxi daukagun guztietan, gutxi horrekin konformatu behar gara. Gauz txikienak ere poz handiena sortzen al gaituelako. Naturalak diren gauzak errezak dira lortzeko baina azaleko erdiesten zaila da. Beharrezinak diren gauzak deusezten dituzunean, elikagai xumeenak otordu fin eta dotore baten plazer berdina emango du. Azken finean, da, denetik dugunean oso ondo gaude baina gutxiago dugunean, horrek ere plazer handia ematen digu. Eta janariaren kasuan batzuetan osasungarria da.
7. paragrafoa: Plazerra azken buruko helburua dela esaten duenean ez da biziotsuen plazerrei buruz ari, gorputza eta arima ahalik eta ongien egoteaz baizik. Zeren, etengabeko parrandak, gaztetxoekiko gozamenek, mahai aberats batek... horien gozamena ez du bizitza zoriontsurik sortzen. Plazerrik gabe ezin da bizi, plazerra naturala delako, eta plazer hori ezin da, bizitzatik banatu naturalki lotuta daudelako.
8. paragrafoa: Hau guztiaren hasiera da eta batera ongi haundiena, jakinduria da. Filosofiaren gainetik ikusi behar dugu, erakusten duelako zoriontasunara ailegatzen al garela jakinduririk gabe, honestitatea eta justizia, eta hauek ezin dire hartu plazerrik gabe. Birtudeak zoriontasunara itsatsita dago. Jarri al dugu norbait jakintsuaren gainetik? Jakintsuek ez dute inoiz beldurrik izaten hiltzeari, komprenditzen du zein den naturaren lana, badaki erraza dela izatea ongi supremoa, eta gaizkia denbora limitatu bat duela daki.
9. paragrafoa: Epikurok erraten du gure etorkizuna ez dagoela idatzita denok pentsatzen duten bezala edo gauzak gertatzen direla gertatu behar direlako. Berak pentsatzen du guk ardura dugula gure bizitza baina ez gure bizi osoan, hau da, guk hautatzen ahal ditugu gauz batzuk ez denak.
10. paragrafoa: Orduan, meditatu gauza guzti honei buruz, meditatu gauez eta egunez, zuk bakarrik eta zure berdina den lagun batekin, horrela ametsetan ere ez duzu dudarik izango, eta gizakien artean jainko bat bezalakoa izango zara. Gizaki bat bizi dena hilezkor diren gauzen artean, orain ez du izango antzekotasunik hilkor batekin.
1.-paragrafoz paragrafo, atalez atal ideia nagusia.
1.go paragrafoa: Epikurok Menezeo-ri: Osasuna eta alaitasuna. Filosofatzeko ez dago adinirik, hor erran nahi du nahiz eta gaztea edo zaharra izan filosofeatzen ahal dugu, zertarako filosofeatzen dugu? Denok filosofeatzen dugu zoriontasuna lortzeko. Zoriontasuna lortzen dugunean konten gaude baina ez dugunean lortzen egiten dugu edozein gauza lortzeko.
2. paragrafoa: Paragrafo honetan esplikatzen du, Jainkoak esistitzen direla, baina ez direla gure bizitzan sartzen. Ahistin; pertsonak pentsatzen zuten Jainkoak gure bizitzan sartzen zirela, eta horregatik gertatzen ziren gauz honak eta gauz txarrak. Adibidez edozein istripu naturala gertatzen zenean edo familiako pertsona bat hiltzen zenean, Jainkoen kulpa zela uste zuten. Gaur egun jendeak, ez dute sinisten Jainkoengan.
3. paragrafoa: Heriotzan ez dugu pentsatu behar, hau da, ahiegatzen denean ahietzen da. Espetzen duguenean gure heriotza sufritzen dugu, horregatik ez dugu horretaz pentsatu behar. Horregatik bizi behar dugu ahal dugun guztia eta ez dugu pentsatu behar noiz eta nola hil behar garen, kontrakoa egiten dugunean sufritzen dugu eta ez duzu zure bizitzaren 100% probesten eta disfrutatzen.
4. paragrafoa: Jakintsuek ez dituzte bizitzari beldur ezta hiltzeari beldur. Beraientzat bizitza bizi behar dela pentsatzen dute. Ere ez dute pentsatzen hiltzea txarra denik. Pentsatzen dutela hobe dela bizitza motza izatea eta ongi bizitzea eta ez bizitza luzea izatea eta ez disfrutatzea deusere. Erraten dutenak gazteari ongi bizi eta zaharrei ongi hil, ez dute diferentziaren, ongi bizitzen baduzu ongi hilko zara eta gaizki bizitzen baduzu gaizki hilko zara. Eta erraten duenak ez duela nahi jaio eta jaiotzen denean nahi du hil. Honekin erran nahi dut nahi baldin badu hil, baduela eskubidea egiteko eta ez baldin badu egiten errealitatean ez du pentsatzen hori. Bizitza bizi behar dugu momentu bakoitzean.
5. paragrafoa: Paragrafo honetan erraten da, bizitza bizi behar dugula momentu bakoitzean, eta disfrutatu behar dugu gure familiekin eta gure ondoan dauden pertsonekin. Bizitzan pertsonak desio batzuk ditugu, batzuk beharrezkoak dira bizitzeko, baino bertze batzuk bakarrikan dire desioak. Desioak eramaten digute lasaitasuna eta zoriontasuna lortzera. Sufritzen baldin badugu bilatzen dugu plazerra, ez sufritzeko. Plazerra izaten ahal du alde txarra eta alde hona eta sufrimenduarekin gauza bera gertatzen da. Horregatik plazerra eta sufrimenduak honartu behar dire.
6. paragrafoa: Beti ez gara gurtxierekin konformatu behar; baina gutxi daukagun guztietan, gutxi horrekin konformatu behar gara. Gauz txikienak ere poz handiena sortzen al gaituelako. Naturalak diren gauzak errezak dira lortzeko baina azaleko erdiesten zaila da. Beharrezinak diren gauzak deusezten dituzunean, elikagai xumeenak otordu fin eta dotore baten plazer berdina emango du. Azken finean, da, denetik dugunean oso ondo gaude baina gutxiago dugunean, horrek ere plazer handia ematen digu. Eta janariaren kasuan batzuetan osasungarria da.
7. paragrafoa: Plazerra azken buruko helburua dela esaten duenean ez da biziotsuen plazerrei buruz ari, gorputza eta arima ahalik eta ongien egoteaz baizik. Zeren, etengabeko parrandak, gaztetxoekiko gozamenek, mahai aberats batek... horien gozamena ez du bizitza zoriontsurik sortzen. Plazerrik gabe ezin da bizi, plazerra naturala delako, eta plazer hori ezin da, bizitzatik banatu naturalki lotuta daudelako.
8. paragrafoa: Hau guztiaren hasiera da eta batera ongi haundiena, jakinduria da. Filosofiaren gainetik ikusi behar dugu, erakusten duelako zoriontasunara ailegatzen al garela jakinduririk gabe, honestitatea eta justizia, eta hauek ezin dire hartu plazerrik gabe. Birtudeak zoriontasunara itsatsita dago. Jarri al dugu norbait jakintsuaren gainetik? Jakintsuek ez dute inoiz beldurrik izaten hiltzeari, komprenditzen du zein den naturaren lana, badaki erraza dela izatea ongi supremoa, eta gaizkia denbora limitatu bat duela daki.
9. paragrafoa: Epikurok erraten du gure etorkizuna ez dagoela idatzita denok pentsatzen duten bezala edo gauzak gertatzen direla gertatu behar direlako. Berak pentsatzen du guk ardura dugula gure bizitza baina ez gure bizi osoan, hau da, guk hautatzen ahal ditugu gauz batzuk ez denak.
10. paragrafoa: Orduan, meditatu gauza guzti honei buruz, meditatu gauez eta egunez, zuk bakarrik eta zure berdina den lagun batekin, horrela ametsetan ere ez duzu dudarik izango, eta gizakien artean jainko bat bezalakoa izango zara. Gizaki bat bizi dena hilezkor diren gauzen artean, orain ez du izango antzekotasunik hilkor batekin.
